FIPS-Mouche Conservation Symposia...

Autor: Jerzy Kowalski | Dodany: 2003-05-20

wyślij znajomemu   wydrukuj stronę





FIPS-Mouche – Federation Internationale de Peche Sportive – Mouche – Międzynarodowa Federacja Sportowego Wędkarstwa Muchowego, jest organizacją zrzeszającą 28 krajów i promującą wędkarstwo muchowe oraz sankcjonującą mistrzostwa świata i mistrzostwa regionalne w tym zakresie. FIPS-Mouche jest jedną z czterech federacji, tworzących Międzynarodową Konfederację Wędkarstwa Sportowego (CIPS – Confederation Internationale de Peche Sportive = FIPS-Mer – morska, FIPS-Ed – słodkowodna, FIPS-Mouche i FCS – casting). Polska jest reprezentowana w CIPS przez PZW (we wszystkich czterech Federacjach Międzynarodowych). CIPS została w zeszłym roku, po wielu latach starań, członkiem AGFIS/GAISF – General Association of International Sport Federations – organizacji sankcjonującej mistrzostwa w sportach olimpijskich i paraolimpijskich. Wcześniej członkiem AGFIS została federacja rzutowa (ICF), nie wchodząca w skład CIPS.

FIPS-Mouche powstała w 1989 r. na Kongresie CIPS w San Marino – wcześniej wędkarstwem muchowym w CIPS zajmowała się sekcja muchowa FIPS-Ed (FIPS Eau douce – słodkowodna), która m.in. nadzorowała Mistrzostwa Świata w 1985 r. rozgrywane na Sanie w Lesku. FIPS-Mouche odłączyła się od federacji słodkowodnej jako jedyna (a może pierwsza) federacja definiowana metodą, a nie środowiskiem połowu.

Ludzie zaangażowani w tworzenie FIPS-Mouche od jej powstania, choć początkowo krępowani gorsetem administracji odziedziczonej po FIPS-Ed, wprowadzali zmiany ukierunkowane na świadome korzystanie z zasobów naturalnych i na ochronę łowionych ryb. Dość powiedzieć, że w 1989 r. podczas Mistrzostw Świata w Finlandii została wprowadzona zasada C&R i punktacja według długości, a nie masy złowionych ryb. Wtedy też wprowadzono haczyki bezzadziorowe. Zasada, że rybę zaciętą w czasie zawodów można wyholować i uwolnić, zaliczając ją do wyniku po starannym uwolnieniu, zastąpiła spławikową „wędki w górę”, kiedy na sygnał końca zawodów, małe ryby były windowane w powietrze, a większe zrywane.

Polacy byli wśród założycieli i sprawców rozwoju wędkarstwa muchowego w CIPS. Pierwsze muchowe Mistrzostwa Świata miały się odbyć w Polsce – był to jednak rok 1981, niezbyt sprzyjający takim imprezom. Do Polski zawitały za to piąte mistrzostwa (1985), których „duchem sprawczym” był Józek Jeleński, później wiceprezydent FIPS-Mouche, zastąpiony na tej funkcji przeze mnie po wyborach w 1991 r.

FIPS-Mouche, której prezydentem w 1991 r. został Jack Simpson z Kanady, stwarzała od początku możliwie stabilną równowagę między muszkarstwem „zawodniczym” a wędkarstwem „ochroniarskim”. Już w 1993 r. podczas Mistrzostw Świata w Kanadzie zostało zorganizowane pierwsze Sympozjum będące miejscem prezentacji oraz wymiany wiadomości i poglądów na temat ochrony środowiska pstrągów i zachowywania zdrowych, naturalnych populacji ryb szlachetnych. Myślą przewodnią przewijającą się przez wszystkie późniejsze sympozja było: „Woda, która jest dobra dla pstrągów jest również dobra dla ludzi”. Zachowanie właściwego otoczenia zlewni rzek i jezior, utrzymywanie nie zaburzonego składu chemicznego i odczynu wody, wspieranie bioróżnorodności środowiska wodnego i zasada zrównoważonej eksploatacji zasobów mają dla wędkarzy i organizacji zrzeszonych w FIPS-Mouche kapitalne znaczenie, stąd zgromadzenia reprezentantów wielu krajów z większości kontynentów oraz szeroko pojętej publiczności podczas zawodów mistrzowskich stwarzają doskonała okazję dla rozpowszechniania tego przesłania.

W ostatnich kilku latach obserwujemy również wzrost zainteresowania przeprowadzaniem Sympozjów podczas Mistrzostw Europy. Dziesięć lat Sympozjów Ochroniarskich (Conservation Symposia) przyniosło unikalny materiał naukowy i praktyczny, zawsze selekcjonowany pod kątem zilustrowania problemów i rozwiązań lokalnych, które mają zastosowanie globalne, międzynarodowe. Załączona prezentacja została przedstawiona delegatom 110 organizacji krajowych tworzących CIPS podczas Kongresu Konfederacji w kwietniu 2003 r. i została przyjęta z wielkim uznaniem i poparciem. Delegaci przyjęli również Kartę Etyczną Wędkarza Sportowego jako oficjalne stanowisko Konfederacji.

Do pobrania prezentacja PowerPoint (wersja angielska, 164 KB)
Pobierz plik Pobierz


KARTA ETYCZNA MIĘDZYNARODOWEGO WĘDKARSTWA SPORTOWEGO
(wersja polska)


Art. 1
Wędkarz musi zachowywać w swych działaniach (rekreacji lub współzawodnictwie) ducha określanego przez Idee Olimpijskie oraz przez potrzebę ochrony przyrody. Musi szanować wodę i ryby oraz przejawiać szacunek dla etyki wędkarskiej przez swoją postawę wobec ekosystemów wodnych.

Art. 2
Będąc członkiem narodowej organizacji zrzeszonej w FIPS (Federacji Międzynarodowej) wędkarz przyrzeka:

- promować ograniczanie liczby łowionych ryb (limitów dziennych) i ustanowić własną, osobistą zasadę podwyższania minimalnych wymiarów zabieranych ryb, w trosce o nie zaburzoną dynamikę rozwoju populacji każdego gatunku łowionych ryb.
- domagać się, kiedy jest to potrzebne, od władz regionalnych lub krajowych oraz od organizacji zarządzających wędkarstwem, brania pod uwagę powyższych celów i ograniczeń aby mogły prawnie obowiązywać
- podejmować działania (stosownie do swoich możliwości) wspierające rozwój praktyki wędkarstwa w zgodzie z duchem tej Karty. W swoich osobistych zachowaniach wędkarz podejmuje się służyć za wzór dla młodzieży.
– stale uaktualniać i rozwijać swoją wiedzę o hydrobiologii w celu lepszego jej pojmowania i w celu zrozumiałego przekazywania innym konieczności zarządzania ekosystemami wodnymi w oparciu o źródła naukowe.


KARTA ETYCZNA MIĘDZYNARODOWEGO WĘDKARSTWA SPORTOWEGO
(wersja angielska)


MORAL CHARTER FOR INTERNATIONAL SPORT FISHING


Art.1
Sport fisherman must defend through his activity (leisure or competition) the spirit defined by the Olympic ideals as well as environmental protection. He must respect water and fish and show by his behaviour towards freshwater ecosystems the respect of fishing ethics.

Art.2
While adhering to FIPS affiliated national structure he commits:

to promote limiting the number of fish catches per day and to make personally a rule to increase the minimal size of non-released fishes, respecting the population dynamics of each species
to also ask, each time it could be necessary, with the regional or national Official Authorities, as well as with the fishing management organisations, taking into account these objectives so that they could become objects of legal application
according to his competencies, to put a lot into supporting the development of our practice in accordance with the spirit of this Charter. According to his personal behaviour, he commits thus to be as a model for the youngest generations
to update and improve continuously his knowledge about hydrobiology to better understand for himself and to better render comprehensible with the others the need for a scientifically based management of freshwater ecosystems


Inne materiały autora:


Paszko - zimowe streamerki


Kocielski - na kardynała


Reguła - na klenia


Sikora – małe i mniejsze suche


Banachowski - małe i jeszcze mniejsze streamery