Wieloszpon malajski - Polyplectron malacense

Autor: Paul Schmookler & Ingrid Sils | Dodany: 2003-07-04

wyślij znajomemu   wydrukuj stronę

  1  2  następna   

































Dorosły samiec:
„Pióra na czubie zielonkawo niebieskie, pozostała część głowy oraz kark ze wzorem złożonym z nieregularnych, naprzemiennie ułożonych czarnych i szarych pasów. Grzbiet i skrzydła brązowe, nakrapiane ciemniejszym odcieniem tego samego koloru. Na każdym piórze na karku, grzbiecie i skrzydłach duże, owalne oko z centralną, mieniącą się tęczowo plamą. Jej barwa zmienia się w zależności od kąta padania światła. Może być zielonkawa lub fioletowa, otoczona nieco jaśniejszym pierścieniem. W pierwszej warstwie piór ogonowych dominuje kolor brązowy oraz wzór złożony z drobnych, ciemnych plamek. Po bokach kilka piór z podwójną, owalną, mieniącą się plamą. Pierwszy rząd piór na ogonie z podobnym, ale znacznie większym podwójnym okiem. Od dołu każde oko obrzeżone jest paskiem w kolorze płowo-żółtym, natomiast od góry podstawowa barwa brązowa nieco rudzieje. Sam ogon utrzymany w identycznej tonacji, o takim samym wzorze i układzie barw, jednak oczy są jeszcze większe. Lotki pierwszego rzędu brązowe, szyja szara z delikatnymi paskami, brzuch brązowy. Podgardle płowo-żółte, pokryte czarnymi plamkami. Kuper ciemnobrązowy. Skóra wokół oczu czerwonawa, tęczówki żółte, dziób i nogi stalowoszare” (Gould 1850-1883).

Oprócz wieloszpona pospolitego, na świecie żyje jeszcze 6 gatunków należących do tego rodzaju. Są to Polyplectron malacense, P. chalcurum, P. inopinatum, P. schleiermacheri, P. germaini oraz P. emphanum. Spośród wymienionych gatunków, wieloszpon malajski należy do najrzadziej spotykanych. Długość jego ciała wynosi do 73 centymetrów. Ptak ten występuje wyłącznie na Półwyspie Malajskim, na wysokości około 990 m n.p.m. (Sibley 1990). Jego naturalnym siedliskiem są porośnięte lasem równiny lub zbocza wzgórz. W 1937 roku Beebe napisał, że w miejscach tych „...Czai się miliard zagrożeń, których z każdym krokiem jedynie przybywa. Tak skutecznie strzegą drogi ku temu ptakowi, że jego siedliska będą dostępne jedynie wtedy, kiedy osuszy się ostatnie mokradła i wykarczuje gęste lasy”. Zagrożenia, o których pisał Beebe to, między innymi, pijawki, komary, kleszcze i inne krwiożercze stworzenia, nie wspominając o trudnym terenie i wielu innych niebezpieczeństwach.




































Wieloszpony malajskie występują pojedynczo lub w parach. W skład ich diety wchodzą przede wszystkim termity i larwy much. Ptaki zdobywają pokarm w sposób typowy dla kuraków – grzebiąc w podłożu i wybierając pokarm spośród ziaren piasku (Johnsgard 1986).
Uważa się, że samce są terytorialistami, zaciekle broniącymi swoich rewirów. Samice wędrują swobodnie. Jedynie podczas sezonu lęgowego pozostają przez dłuższy czas na terytorium wybranego przez siebie koguta.
  1  2  następna   


Chruszczewski - mokra forever


Paszko - made of biots


Banachowski - z kozą na szczupaka


Mokot - big fly & big game


Białoń - kiełże!